کیفیت آب و تاثیر آن بر عملکرد آفت کش ها

آب مهمترین مایعی است که به صورت حامل حشره کشها، قارچکشها و علفکشها در سمپاشی مورد استفاده قرار میگیرد. زلالی و مقدار مواد معدنی آب؛ کارایی آفتکشها را تحت تاثیر قرار میدهد. اهمیت استفاده از آبهای تمیز و زلال برای پاشش آفتکشها به خصوص علفکشها مدت زمان زیادی است که به اثبات رسیده است. عواملی مانند سختی آب، PH آب، میزان یون بیکربنات، کدورت آب و مواد آلی، آهن و سایر مواد موجود در آب بر کارایی آفتکشها تاثیر میگذارند. بیشتر کشاورزان در جستجوی روشهایی جهت کاهش دفعات سمپاشی با آفتکشها و حفظ محصول از آفات هستند. کاربرد غلط و نادرست آفتکشها میتواند موجب افزایش دفعات سمپاشی، استفاده بیشتر از آفتکش، کاهش عملکرد و از دست دادن زمان مطلوب مبارزه با آفت شود. در مورد عدم تاثیر آفتکشها روی آفت دلایل زیادی وجود دارد که از جمله انتخاب غیر صحیح آفتکش، مصرف میزان ناکافی آفتکش، مشکلات مربوط به دستگاه سمپاش، سمپاشی در زمان نامناسب یا سمپاشی در شرایط نامساعد آب و هوایی و عاملی که اغلب نادیده گرفته می شود کیفیت آب مورد استفاده در سمپاشی آفتکش می باشد. سمپاشی عبارت از پاشش محلول آفتکش، مواد روغنی یا گرد به مقدار معین در واحد سطح است، که در سمپاشی صحیح لازم است کلیه سطوح هدف پوشیده از آفتکش باشد. متوسط کلی قطر ذرات آفتکش یک تا هزار میکرون میباشد.

آب معمولاً 95 %یا بیشتر از حجم محلول سمپاشی را در بر میگیرد و نقش مهمی را در ایجاد شرایط مطلوب جهت اثربخشی آفتکش و رسیدن آن به بافت هدف در گیاه را داراست، پارامترهای کیفیت آب مثل اسیدیته و سختی آب نقش اساسی در این فرآیند دارند.

بررسی عوامل کاهش دهنده کیفیت آفتکشها :

1 -اسیدیته آب: اسیدیته (غلظت یونهای هیدروژن) یا قلیائیت محلول با مقیاس اندازه گیری صفر تا 14 است. -آفتکشها بطور معمول با اسیدیته ضعیف، خنثی یا قلیائیت پایین فرموله میشوند. در حالت عادی حشرهکشها، علفکشها و قارچکشها بهترین عملکرد را در آب کمی اسیدی دارند. -محدوده pH مناسب آب سمپاشی بین چهار تا شش میباشد، بجز برخی علفکشها از جمله خانواده سولفونیل اوره که در pH بین هفت تا هشت عملکرد بهتری دارند، این عامل مهم ترین نقش را در طول مدت سمپاشی در ثبات محلول سمی داشته ، هرچه عدد آن بزرگتر باشد، زمان کمتری برای استفاده از محلول آفتکش حاصل در اختیار داریم زیرا سرعت تجزیه و بی اثرشدن عوامل موثر آفت- کش بیشتر میشود. تاثیر pH با بالاتر رفتن حرارت آب سریع تر میشود. -هر چه pH بالاتر باشد تجزیه در آفتکشها بیشتر میشود.

1-1-تأثیر pH آب سمپاشی در پایداری آفتکشها :

متأسفانه آبی که از اغلب چاههای کشاورزی بیرون میآید (بر خلاف تصور عموم که فکر میکنند اسیدی است) بشدت قلیایی بوده و pH آن بشدت بالاست. بررسی ها نشان داده اند که pH بالای آبی که بمنظور سمپاشی و پر کردن تانکرهای سمپاش استفاده میشود، متأسفانه موجب شکسته شدن فرمولاسیون آفتکش مورد استفاده و کاهش تاثیر آنها بر روی آفت میشود. در pHهای بالاتر از هفت (آبهای قلیایی) تاثیر بسیاری از آفتکشهای ارگانوفسفات روی آفت کاهش پیدا میکند.

4 کاهش یافتن اثر آفتکشها در نتیجه pH بالای آب را اصطلاحاً هیدرولیز شدن یا شکسته شدن آلکالینی مینامند. آفتکشها عموما عملکرد بسیار خوبی در محلول کمی اسیدی با pH کمتر از هفت را دارند. اگر منبع آب مورد استفاده در سمپاشی pH بیش از هفت داشته باشد، میتواند برکارایی آفتکش اثر منفی بگذارد. بنابراین قبل از کاربرد هر نوع آفتکش، خواندن بر چسب آن خيلي مهم است. واكنش هيدروليز شدن بستگي به چند فاكتور اساسي از جمله ميزان حساسيت آفتكش مورد نظر نسبت به آب داراي pH بالا، مدت زماني كه آفتكش با آب تماس دارد (بهتر است سم اضافه شده به آب سريعاً استفاده شود)، درجه حرارت محلول سم و pH خود آفتكش دارد. در pHهاي بالاتر از هشت، آفتكش به سرعت توسط آب هيدروليز ميشود. نكته جالب اينجاست كه به ازاي هر يك درجه افزايش pH آب، ميزان شكسته شدن آفتكش ده برابر افزايش پيدا ميكند. برخي آفتكشها به محض اضافه شدن به آب داراي pH بسيار بالا، به سرعت تجزيه ميشوند. در اين شرايط، حتي قبل از شروع سمپاشي، آفتكش به يك ماده بي اثر غير كشنده بدل ميشود.

نيمه عمر: تعداد روزهايي است كه با گذشت آنها نيمي از ماده موثره آفتكش در آب ميشكند.

1-2 -اثر باقي ماندن آفتكش در تانكر: مطالعات نشان داده كه باقي ماندن آفتكش در داخل تانكر بعد از گذشت چندين ساعت ممكن است تا حدود 50 درصد از كشندگي آفتكشها را كاهش داده و حتي بسته به نوع آفتكش پس از گذشت 24 ساعت مخلوط آفتكش داخل تانكر كاملاً روي آفت بي اثر شود. عدم نگهداري محلول آفتكش در مخزن سمپاش به مدت زمان طولاني اهميت زيادي دارد. به طور كلي وقتي pH محلول سم در مخزن سمپاش بين سه و نيم تا شش باشد، اين محلول آفتكش را در مدت 12 ساعت مصرف كنيد. وقتي pH محلول سمي در مخزن سمپاش بين شش تا هفت باشد، براي جلوگيري از غير فعال شدن، در مدت زمان يك تا دو ساعت مصرف آن آفتكش توصيه ميشود. وقتي pH محلول مخزن سمپاش بيش از هفت باشد براي جلوگيري از غير فعال شدن سريع آفتكش افزودن يك ماده بافر توصيه ميشود. اغلب آفتكشها در pH قليايي بالا هيدروليز شده و اثر خود را از دست ميدهند (بجز اكسي كلرور مس و محلول بردو). هر چه آب قليائيتر باشد، آفتكش سريعتر هيدروليز و بي اثر ميشود. براي مثال بعضي آفتكشها در pH بالاي هشت، فقط ربع ساعت دوام ميآورند، ديميتوات %50 اثرش را در ساعت اول از دست ميدهد. در جريان سمپاشي مقداري از آب قبل از رسيدن به برگ تبخير شده و مابقي روي برگ، بسته به دماي هوا و باد به تدريج تبخير ميشود. اغلب آبهاي كشاورزي قليائي هستند و با تبخير، غليظتر و قلياييتر مي شوند. نكته ديگري كه كمتر به آن توجه ميشود، وجود گرد و خاك برخاسته از خاكهاي قليائي روي برگ درختان است، در اين حالت حتي اگر از آب مقطر هم استفاده شود، با رسيدن به برگ غبارآلود، قليائي ميشود.

1-3-براي پايين آوردن pH آب مورد استفاده در سم پاشي چه راه حلهايي ميتوان به كار برد؟ در بسياري از نواحي دنيا كه كشاورزي پيشرفته و مكانيزه دارند كشاورزان قبل از سمپاشي، pH تانكر حاوي آفتكش را توسط دستگاهي بنام pH متر يا نوار سنجش اسيديته كنترل ميكنند، تا از ميزان تأثير آفتكش اطمينان حاصل نمايند. آب گل آلود داراي ذرات معلق خاك بوده و مواد آلي ميتواند بر كارايي برخي از آفتكشها تاثير زيادي بگذارد. سموم علفكش مانند پاراكوات و گليفوزيت، اگر مدت بيش از يك ساعت در مخزن سمپاش بمانند، توسط ذرات معلق خاك غير فعال ميشوند. همانگونه كه قبلا ذكر شد، بهترين pH براي آب سمپاشي بين چهار تا شش است. يكي از راه حلها، آن است كه قبل از اضافه نمودن سم به تانكر، pH آب داخل تانكر توسط pH متر كنترل شود و در صورت وجود pH بالا، با استفاده از بافرهاي (مواد شيميايي) مخصوص، pH را به زير هفت كاهش داده و پس از آن آفتكش را به آب اضافه كرده و سريعاً سمپاشي را انجام داد. استفاده از آب تميز و قرار دادن فيلتر در مخزن سمپاش در فرآيند سمپاشي با آفتكش از موارد مهم در افزايش تاثير آفت- كشها ميباشد. آبي كه داراي املاح كلسيم و منيزيم است ميتواند تاثير سموم علفكش گليفوزيت و توفوردي را كاهش دهد. هم چنين اگر مقدار بي كربنات آب از 500 ppm بيشتر باشد، بر كارايي علفكشهاي ترالكوكسيديم (گراسپ) و سيكلوكسيديم (فوكوس) اثر نامطلوب ميگذارد. آب واقعا سخت داراي 600 ppm كربنات كلسيم علفكش توفوردي را تقريبا به طور كامل در مقدار دوز مصرفي پائين غير فعال ميسازد. اگر چه با استفاده از اسيدها ميتوان pH را پايين آورد، اما اغلب علاوه بر خطرات ايمني، دقت نميشود كه وقتي آب خنثي شد، با اندك اسيد اضافه pH بصورت غير قابل كنترل پايين آمده و روي سموم و ادوات سمپاش تأثير منفي ميگذارد.

1-4-استفاده از بافرها: بافرها تركيبات شيميايي هستند كه خاصيت اسيدي داشته و هنگامي كه به تانكر حاوي آب قبل از اضافه كردن آفتكش افزوده شوند، باعث پيشگيري از شكسته شدن آفتكش ميشوند. بافرها تا حدي از هدر رفتن سم توسط تبخير هم جلوگيري ميكنند؛ بعبارتي اضافه كردن بافرها به محلول آفتكش در صورت پاشش روي درختان، ماندگاري بيشتري به سم داده و تا حدي از تبخير آفتكش- بر اثر حرارت خورشيد جلوگيري ميكنند. بافرها موجب ميشوند كه pH تا حد شش كاهش پيدا كند. ميزان اضافه كردن بافر بستگي به عواملي چون pH آب، حجم آب درون تانكر و ميزان غلظت بافر دارد. روي برچسب بسياري از آفتكشهاي خارجي برخلاف آفتكشهاي ايران درجه يا ميزان هيدروليز شدن سم در pH هاي مختلف درج شده است و كشاورز با توجه به درجه هيدروليز شدن آفتكش، ميتواند آفتكش را انتخاب كند. درجه هيدروليز يا شكسته شدن سموم در آب به زماني اطلاق مي شود كه 50 درصد يك سم هيدروليز يا شكسته شود (نيمه عمر). بعنوان مثال اين زمان براي ديمتوات (Dimethoate (در 9=pH برابر با يك ساعت است، بعبارت ساده تر در pH برابر نه، آفتكش ديمتوآت بعد از گذشت يك ساعت 50 درصد خاصيت خودش را از دست داده و هيدروليز ميشود. اين در حالي است كه در pH برابر با شش هيچ مشكلي براي اين سم پيش نيامده و آفت- كش خاصيت خودش را حفظ ميكند. اين مثالها لزوم استفاده از تنظيم كننده اسيديته را براي اصلاح آب، قبل از ريختن آفتكشدر مخزن روشن ميسازد. تنظيم كننده اسيديته با تركيبي ويژه از مواد بافر، بدون هيچ خطري، PH آب تانك را در محدوده مناسب تنظيم و تا زمان حضور آفتكش روي برگ از آن محافظت ميكند، همچنين با مواد كمكي خاص، آثار سوء سختي آب و تبخير آفتكش در زمان پاشيدن و روي برگ را كاهش داده و به نفوذ و پايداري آن كمك مينمايد. pH مناسب در سمپاشي و محلول پاشي بين چهار تا شش است كه بيشتر آب هاي ايران pH بالاي هفت تا نه را دارند، از اين رو حتما بايد از PH كنترلرها استفاده كرد، زيرا بيشترين مشكل در سمپاشي و محلول پاشي در كشور ما به دليل رعايت نكردن اين نكته بسيار ساده است. توصيه استفاده از نرم كننده هاي آب درشرايط زير: روي برچسب آفتكش توصيه شده باشد. برچسب آفتكش كيفيت آب را مشخص كرده باشد (مثال دامنه pH آبي كه با آفتكش مخلوط مي- شود). pH بين چهار تا هفت براي حشره كشها، قارچكشها و بيشتر علفكشها لازم است.

2 -سختي آب: سختي آب ميتواند روي آفتكشها اثر نامطلوب داشته باشد. مولكولهاي كلسيم، منيزيوم و تا حدي آلومينيوم، آهن و روي به مولكولهاي آفتكش چسبيده و مانع نفوذ آفتكش و يا مقدار خيلي كمتري از آن داخل آفت هدف شده و يا سبب رسوب آفتكش ميشود. ميزان اين مواد معدني در آب برحسب PPm و يا lit/mg بيان ميشود. آب نرم 114-0 ، آب تقريبا سخت 342-114 ، آب سخت 800-342 و آب بشدت سخت بيش از 800 ، PPm سختي دارد.

اضافه كردن يك تا دو درصد سولفات آمونيوم بصورت وزني، يا 5.8-17 پوند در صد گالن آب، ممكن است كارايي محصول را بيشتر كند. كودهاي پايه نيتروژن شامل كودهاي مايع (داراي 28 %N ، 32% N (،يا (0-34-10 (براي اينكار توصيه شده است. خصوصيات شيميايي آفتكش وقتي تغيير ميكند كه با يونهاي بار مثبت مثل كلسيم و منيزيوم تركيب ميشود. در سختي آب نقش يون هاي كلسيم و منيزيوم مهمتر از ساير كاتيون هاست. سختي آب ميتواند روي برخي آفتكشها تأثير منفي بگذارد. همانطور كه در آهن رباها ، قطب هاي مخالف جاذبه دارند، مولكولهاي با بار منفي آفتكش با مولكولهاي (كاتيونها) بار مثبت آهن، كلسيم و منيزيوم موجود در آب سخت بهم ميچسبند. احاطه شدن آفتكشها با اين مواد معدني، مانع نفوذ آفتكشها و يا مقدار خيلي كمتري از آن به داخل هدف و يا سبب رسوب آفتكش ميشود.

2-1-سختي كربناتي و غير كربناتي :سختي كربناتي، بخشي از سختي آب است كه به وجود كربناتها و بي كربناتهاي كلسيم، منيزيم، آهن و … در آن مربوط است. سختي غير كربناتي، بخشي از سختي آب است كه از نمكهاي انحلال پذير ديگر مانند سولفاتها، كلريدها، نيتراتهاي كلسيم، منيزيم، آهن … موجود در آب ناشي ميشود. سختي موقت و سختي دائم: سختي موقت آب، بخشي از سختي آب است که از وجود بی کربناتهای کلسیم، منیزیم و آهن در آن ناشی میشود و میتوان با جوشاندن و یا استفاده از مواد سختیگیر آن را برطرف کرد. سختی دائم آب به وجود نمکهایی غیر از بی کربنات فلزهای موجود در آب مربوط است و با عمل جوشاندن آب از بین نمیرود، بلکه برای از بین بردن آن باید از مواد شیمیایی مناسب و یا جاذب هائی که معمولا هزینه بالائی دارد استفاده کرد.

2-2-کدری: اصطلاحی است که برای آبهایی بکار میرود که مواد جامد شناور درون آب دیده می- شوند. آفتکشها، فهرست راهنمایی دارند که ضریب جذب سطحی خاک (KD (و ضریب جذب سطحی کربن آلی خاک (KOC (نامیده میشوند. هر دو ضریب نشانگر قدرت پیوند آفتکشها میباشند (جذب سطحی، یا چسبندگی) به ذرات خاک و ذرات معلق در آب، این پروسه، جذب سطحی ، نامیده میشود به عنوان مثال علفکشهای دارای مقادیر بالای KD با KOC در خاک گرفتار میشوند. بنابر این بیشتر شدن رسوب و مواد آلی موجود در آب ، سبب کم شدن علفکش در دسترس برای پیوند با خاک یا جذب توسط بافت گیاه میشود. مقادیر KD یا KOC میتواند از کارخانه سازنده محصول به منظور اطلاعات اختصاصی محصول و ویژگیهای فیزیکی و شیمیایی آفتکش سوال شود .آب گل آلود، یعنی آب دارای ذرات معلق خاک و مواد آلی که میتواند بر کارایی برخی از آفتکشها تاثیر زیادی بگذارد. برخی سموم اگر مدت بیش از یک ساعت در مخزن سمپاش بمانند مانند دی- کوات ، پاراکوات و گلیفوزیت توسط ذرات معلق خاک غیر فعال میشوند. منابع آب مانند رودخانه ها ، آب بندانها با داشتن گل و لای زیاد میتوانند اثر نامطلوب برکارایی آفتکشها بگذارند. همین اثر را هنگام سمپاشی روی گیاهان پوشیده از گرد و غبار یا بلند شدن گرد و غبار در زمان سمپاشی دارد. استفاده از آب تمیز و قرار دادن فیلتر در مخزن سمپاش در فرایند سمپاشی آفتکش از موارد مهم در افزایش تاثیر آفتکشها میباشد. موارد جامد آب، آب دارای املاح کلسیم و منیزیم میتواند تاثیر سموم علفکش گلیفوزیت و تو فوردی را کاهش دهد. هم چنین اگر مقدار بی کربنات آب از 500 ppm بیشتر باشد بر کارایی علفکشهای تراکسیدیم و ستوکسیدیم اثر نامطلوب میگذارد. آب واقعا” سخت دارای 600 ppm کربنات کلسیم علفکش تو فوردی آمین را تقریبا” به طور کامل در مقدار دوز مصرفی پائین غیر فعال میسازد. عواملی مانند سختی آب، pH آب، میزان یون بی کربنات، کدورت آب و مواد آلی، آهن و سایر مواد موجود در آن بر جذب و انتقال برخی علفکشها تاثیر میگذارند. از علفکشهایی که تحت تاثیر کیفیت آب سمپاشی قرار می گیرند، عبارتند از : سولفونیل اوره ها، توفوردی، گلیفوسیت و علفکش هایی که دارای بنیان اسیدی ضعیف می باشند آبی که دارای pH و سختی بالایی باشد به هیچ وجه برای محلول پاشی مناسب نیست زیرا سم و کود در این آب به خوبی حل نخواهد شد، حتی در شرایطی امکان سوزندگی نیز وجود دارد. از این رو برای پایین آوردن سختی باید از آب شیرینکن استفاده کرد و برای کم کردن pH از اسیدها که به آنها pH کنترلر می گویند. برای اندازه گیری میزان EC و pH از دستگاه EC متر و pH متر استفاده می- شود و در روش صحیح سمپاشی بسیار اهمیت دارند.

3 -اقداماتی که میتوان برایاصلاح شرایط وکیفیتآب سمپاشی انجام داد:

3-1-ذراتجامد معلقدرآب: اینکه آب مورد استفاده برای سمپاشی از یک چاه و یا منبع آب سطحی باشد، وجود ذرات جامد معلق در آن میتواند منشا مشکلاتی از جمله برای دستگاه سمپاش باشد. برای رفع این مواد جامد میتوان از روش رسوب گذاری یا صاف کردن استفاده نمود. در روش رسوب گذاری آب مورد استفاده برای مدتی بلااستفاده می ماند تا ذرات معلق در آن ته نشین شوند. در روش صاف کردن آب مورد نظر از فیلترهایی به منظور جداکردن ذرات جامد معلق در آن عبور داده میشود.

3-2-کاهش تاثیر آب سخت: کیفیت آب (سختی و pH آب) می تواند در بین منابع آب بسیار متفاوت باشد. لذا بررسی کیفی آب- های مورد استفاده برای سمپاشی بسیار ضروری است. برای این کار میتوان از آزمایشگاههای کنترل کیفی آب و یا کیتهایی که بدین منظور در بازار وجود دارد، استفاده نمود. معمولا سازمانهای آب و یا مراکز بهداشت کیفیت آب، پایش منظمی برای اطلاع از مناطق تحت پوشش خود انجام میدهند. در این حالت میتوان بدون هزینه از اطلاعات موجود آنها برای اطلاع از کیفیت آب مورد استفاده برای سمپاشی استفاده نمود.

ادجوانت ها و سورفکتانت ها: برای رسیدن آفتکش به محل تاثیر خصوصیاتی شامل قدرت پخش شوندگی، چسبندگی و نفوذ آفت- کش به داخل بافت گیاهی و بدن آفت مهم است. مواد افزودنی(Adjuvant (ترکیباتی هستند که میتوانند در این امر موثر واقع شوند. اجونتها به مواد افزودنی گفته میشود که با هدف بالا بردن کارائی آفتکش یا بهبود خواص فیزیکی محلول پاشی استفاده میشوند. بر این اساس مواد افزودنی به دو گروه شامل موادی که باعث افزایش کارائی آفتکش میشوند و موادی که باعث بهبود و سهولت کاربرد آفتکش میشوند تقسیم میشوند. افزودنیهائی که موجب افزایش کارائی آفتکشها میشوند شامل خیسکنندهها و یا پخشکنندهها (spreaders/s’Wetter ،(نفوذ دهندهها (Penetrants ،(چسبانندهها (Stickers ،(تداوم بخشها (Extenders (و مرطوب کننده ها (Humectants (هستند. افزودنیهائی که سبب بهبود و سهولت کاربرد آفتکشها میشوند شامل اسیدیکنندهها و بافریکنندهها (buffering/Acidifying ،(اصلاح کننده های سختی آب، عوامل ضد کف (foaming Anti ، (عوامل اختلاط پذیری ( Compatibility agents ( و عوامل ضد دریفت (reducing Drift (هستند. سولفات آمونیوم: سولفات آمونیوم (AMS (برای افزایش اثربخشی علفکشها در طیف وسیعی از گونههای علفهرز به کار میرود. این واقعیت به خصوص در مورد علفکش با خاصیت اسیدی ضعیف مانند رانداپ (گلایفوزیت)، ایمازاتاپیر، ستوکسیدیم و بنتازون صدق میکند. AMS با تنظیم pH باعث حداکثر انتقال علفکش در سراسر سطح برگ و گیاه می شود که عامل این افزایش، یون سولفات و عناصر آب سخت میباشد. علاوه بر این ترکیبات آمونیوم به راحتی توسط برخی از گونههای علف هرز جذب میشوند. در بیشتر برنامه های کاربردی، اضافه کردن 2 درصد AMS در 100 گالن آب عمومیت دارد. اضافه کردن AMS به محلول اسپری باید قبل از استفاده علفکش که دستورالعمل استفاده بر روی برچسب قید می شود، انجام گیرد. نیترات آمونیوم اوره (%28 نیتروژن مایع): نیترات آمونیوم اوره با %28 نیتروژن مایع باعث افزایش اثربخشی علفکش گلایفوزیت میشود. فرمهای یون نیترات مزدوج با نمک، جذب یونهای آب سخت و مولکولهای نیترات – گلایفوزیت را افزایش میدهد. با این حال ترکیبات نیترات در سیستم سولفات (AMS (بدون ایجاد دافعه، به صورت نیتروژن مایع %28 عمل میکنند.

4 -نتایج و پیشنهادات :

1 -اطلاعات آب منطقه خود را برای تصمیم گیری صحیح جهت استفاده یا لزوم تغییرکیفیت آن بدست آورید.

2 -آب باران در تمام مناطق دارای مناسب ترین مقادیر pH و سختی میباشد. ذخیره آن در فصول تراکم بارش درون تانک و یا استخرهای بتنی یا خاکی با پوشش های مناسب (ژئوممبران، نایلون…) جهت استفاده در ساخت محلول آفتکش و کود میتواند راهکار مناسبی در برخی از مناطق کشاورزی باشد.

3 -در صورت امکان، از آبهای نرم با pH کمی اسیدی برای سمپاشی استفاده نمایید.

4 -محلول آفتکش را پس از آماده شدن مصرف کرده و آن را در تانک رها نکنید.

5 -آز آبهای کدر و با حرارت بالا استفاده نکنید.

6 -قبل از هر کاری توضیحات و توصیههای روی برچسب آفتکش را بخوانید. در صورت درج کاربرد اصلاح کنندهها روی برچسب موارد ذیل رعایت شود.

هنگام استفاده از نرم کنندهها یا اصلاح کنندههای آب:

7-میزان توصیه شده و ترتیب اضافه کردن مواد را رعایت کنید.

8 -برای کاربرد حشره کش ها، قارچ کش ها و اغلب علف کش ها pH آب با دامنه چهار تا شش مورد نیاز است.

9 – علفکشهای گروه سولفونیل اوره معمولا عملکرد مناسبی را در آب با pH ،هفت تا هشت دارند.

10 -آفتکشهائی که کمی خاصیت اسیدی دارند (مانند توفوردی و گلیفوزیت) به شرایط آب با سختی بالا حساستر هستند.

11 -برای پائین آوردن اسیدیته آب میتوان از مواد بافری کننده استفاده نمود. به عنوان مثال از اسید سولفوریک نیز میتوان برای پایین آوردن pH استفاده کرد. اما اغلب علاوه بر خطرات ایمنی اگر دقت لازم نشود با اندک اسید اضافه، pH به صورت غیر قابل کنترل شده ای پائین می آید.

12 -از اسیدهای آلی میتوان جهت پائین آوردن pH استفاده می شود، اما باید توجه نمود که اسیدهای آلی توانائی کاهش سختی آب را ندارند.

3 -زمانی که سطح آهن بیش از 25 ppm است و سختی آب بعلاوه آهن بیشتر از 400 ppm باشد، متناسب با ماده شیمیایی، به یک اصلاح کننده نیاز است.

14-سولفات آمونیم ترکیبی است که برای اصلاح سختی آب موثر است، اما باید توجه نمود که pH آن در حد خنثی و یا اندکی اسیدی است و اثر چندانی در اسیدیته آب و نیمه عمر آفت کش ندارد. از طرف دیگر میزان استفاده از آن در مقایسه با سایر عوامل کاهنده زیاد است.

15-در صورت استفاده از سولفات آمونیوم برای اصلاح سختی آب، بهتر است، ابتدا آب سخت به صورت جداگانه با سولفات آمونیوم تیمار شود، سپس از این آب برای تهیه محلول سمی استفاده شود.

16 -بهترین راه اصلاح pH و سختی آب استفاده از تنظیمکنندههائی است که بر پایه اسید سولفوریک ساخته شده اند ولی معایب آن را ندارند. این تنظیمکنندهها با تبدیل یونهای مثبت موجود در آب سخت (عمدتا یونهای کلسیم و منیزیم) به نمکهای غیر محلول یا کم محلولتر، به کاهش سختی آب کمک کرده و با توجه به پائین بودن pHخود منجر به پایین آمدن pH آب نیز می- شوند.

17 -زمانی که مقدار koc) ضریب جذب مواد آلی) بیشتر از 800 است، مطمئن شوید که آب به مقدار کافی شفاف و فاقد هر گونه ذرات جامد معلق در آن است. در این مواقع باید با روشی که قبلا گفته شد این مواد از آب خارج شوند.